Translate

19 Ekim 2016 Çarşamba

Alayın Kızları / Mucize Özünal

Anadolu'nun doğusundaki bir sınır kasabasında çocukluklarının bir bölümünü geçiren yedi kızın öyküsünü anlatan bir kitap Alayın Kızları. Romandaki kızlar, kitabın adından da anlaşılacağı üzere o kasabadaki alayda görevli askerlerin kızları. Biri hariç...

Roman sadece kızları değil geri dönüş tekniğiyle kızların ailelerinin hikayelerini de anlatıyor okura. İç içe o kadar çok öykü okuyor, o kadar farklı dünyalara konuk oluyorsunuz ki bir okuyucu olarak ; kitabı sevmemek imkansızlaşıyor. 

Kızlardan biri olan Zeynep arkadaşlarını yıllar sonra bir araya getirmek istiyor ve onlara mektup yazıyor. Kitabın sonunda... Tabii ki sonunu anlatmayacağım :))) ama Ayşen'i yalnız bıraktığı için yazara kızdığımı da söylemeden yapamayacağım. 


Gelelim alıntılara:

* Gülay şaşırarak sordu:
- Tanışıyor muyuz?
- Yok canım. Hani şu koridorda, kütüphanede, kahve otomatının başında rastladıklarından biri karşında. Hani şu ısı ölçere, nem ölçere bakar gibi baktıklarından biri. Yani özetle sen erkekleri fark edecek kadınlardan değilsin.

Bu cümleleri okurken üzerime alındım ister istemez. Nedenini beni tanıyanlar çok iyi anlayacaktır ;)

* Güdüleriyle yaşayan  bireyler gibi kimi uluslar da özgürlük kavgalarında güdüsel davranırlar. Onlar yalnızca serbest olmak isterler. Aklı özgürce kullanmak, eylemsel ve düşünsel olarak onlardan uzaktır.

Bu cümleler de içinde yaşadığımız toplumu tanımlıyor gibi. Ne dersiniz?

* Trajik olan karanlık değil beklenen ışığın yokluğudur.

Gerçekten de insanı yoran, yıpratan, tüketen şey beklentidir. 

* Her ölümle bir insanda odaklaşan ilişkiler yumağı çözülür. Ve kişi öldükten sonra da ardında kalanlarla bir süre yaşamaya devam eder. Günün birinde, bir yerde, hiç umulmadık birisi son kez, sonuncu kez ondan söz eder; bu, ölenin eklemlendiği son yaşam parçasıdır. Ölmek son kez bir yerde anılmakla tamamlanır.

Ölümle ilgili her cümlede aklıma "o" geliyor elbette. Hep derim "İnsan, sevenleri ölmedikçe ölmüş sayılmaz." diye. Son seven de toprak olmadıkça ölmez insanlar. Yazar da bunu çok güzel açıklamış. Ölmek son kez bir yerde anılmakla tamamlanır.

Not: Kitapla ilgili daha detaylı bir yazı için şuraya bakabilirsiniz.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Ses ver ki orada olduğunu bileyim :))