Translate

3 Temmuz 2015 Cuma

Arayı Arayı Bulsam İzini...

     İnternette bir şeyler araştırırken sokaktan gelen yanık bir sese kulak kabarttım; önce ne söylediğini anlayamadım, sonra "Sanırım mahallede biri öldü, bir kadın ağıt yakıyor." diye düşündüm. Ses kesilmeyince balkona çıkıp baktım.Yaşlı bir teyze elinde bastonuyla topallayarak yürüyor bir yandan da ilahi söylüyordu:

Arayı arayı bulsam izini
İzinin tozuna sürsem yüzünü
Hak nasip eylese görsem yüzünü
Ya Muhammed canım arzular seni.

     İstanbul gibi samimiyetsiz bir şehirde son derece samimi bir seda. İçim sıcacık oldu. Bu şehir beni şaşırtmaya devam ediyor. Tam bu şehrin ruhu ölmüş derken bir yerlerden bir ışık doğuyor. Bazen "Bozaaaa!" diye bağırıyor. Bazen cıvıl cıvıl kuş sesleriyle gün doğuyor. Bazen size gülümseyen yabancı bir surette hayat buluyor. İstanbul'un ruhu henüz ölmemiş; ama bu, can çekiştiği gerçeğini değiştirmiyor.

2 yorum :

  1. Benim oturduğum yerde de gözleri görmeyen bir kardeşimiz yolda ilahiler okur, bazen rastlarım ona. onu hatırlattı bana. garip bir huzur kaplar içimi benim de. İstanbul'a değil de insanlara öfkemiz aslında ama İstanbul nasipleniyor bu öfkeden.

    YanıtlaSil

Ses ver ki orada olduğunu bileyim :))