Translate

11 Haziran 2013 Salı

Oğullar ve Rencide Ruhlar (Alper Canıgüz)

      Minniş bir oğlan çocuğunun hayata bakışı anlatılıyor(MUŞ); amma velakin kitapta o minniş çocuğun cinfikirliliğini görünce pek de "5 yaşında çocuk bunları yapabilir." diyemiyor insan. Bence kurgusal zaafları olan bir kitap; okunmalı mı; siz bilirsiniz. Peki bana bir şey kattı mı; hayır. Bir kez daha okur muyum; yine hayır. Gelelim alıntılara:

* Neticede ahlak , herkese üç aşağı beş yukarı aynı davranabilmek değil midir?

* Okulda insanın asıl öğrenmesi istenen, anlatılan dersler değil ders anlatılırken susması gerektiğidir.

* ... işte asla açılmaması gereken kapı bölümüne gelmiştik. Bildiğiniz gibi bir şeylerin olması için mutlaka müteşebbis bir ahmağın bu kuralı çiğnemesi gerekir.

* ... insanın Tanrı'yı görmeye katlanamadığı için ışığa ihtiyaç duyduğu gibi tuhaf bir fikre kapılıverdim. Karanlık Tanrı'nın ta kendisiydi. Size şahdamarınızdan daha yakın, her yerde olan ve gören, her zaman sizi sarmalayan başka kim olabilirdi ki? Siz onu göremezdiniz çünkü ışığın ardına saklanırdı.

* ... hayat onu bakkallığa mahkum etmişti, pek çok müthiş kabzımalı milletvekilliğine mahkum ettiği gibi. Sistem yetenekleri heba ediyordu.

* Çocuk, insanın atasıdır.


Not: Bizim ufaklık sanki feylesof. Hem de dedektif. Türk edebiyatı açısından ilginç bir kitap.




Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Ses ver ki orada olduğunu bileyim :))